Goede raad: laat u niet misleiden of verleiden (de nieuwe echtscheidingswet)

Zoals u weet is er op 01.09.2007 een nieuwe echtscheidingswet van kracht waarbij de "sanctie echtscheiding" werd vervangen door de echtscheiding op basis van de onherstelbare ontwrichting.

Dit betekent in concreto dat in principe de begrippen fout en schuld uit het echtscheidingsrecht zouden moeten verdwenen zijn. Of met andere woorden dat iedereen de echtscheiding kan verkrijgen, dus ook diegene die aan de basis ligt van de problemen, dewelke er zijn ontstaan.

Zo werd het toch in ieder geval voorgesteld in de media. En op één punt hadden ze wel gelijk: de schuldloze echtscheiding is een feit. Voortaan wordt er enkel nog gesproken over de echtscheiding op basis van de onherstelbare ontwrichting.

Maar schuilen er dan werkelijk geen addertjes onder het gras? Staan er dan nergens "kleine lettertjes" in de wet dewelke aan het principe van de schuldloze echtscheiding afbreuk doen? Of laat me de vraag concreter stellen: is iedere betrapping op overspel zinloos geworden sedert de nieuwe wet van kracht is geworden, nu deze aan de schuldechtscheiding een einde heeft willen stellen?

Het antwoord op die vraag is: neen!

Het is zelfs zo dat de eerste paragraaf van het nieuwe artikel 229 B.W. duidelijk stelt dat men de echtscheiding kan aanvragen en bekomen op basis van feiten, die aantonen dat er een onherstelbare ontwrichting is. Het bewijs van die feiten kan geleverd worden met alle middelen van recht, waaronder bijvoorbeeld een betrapping op overspel door een gerechtsdeurwaarder, of geschriften of getuigenverklaringen dewelke wijzen op grove beledigingen.

Het is zelfs zo dat een geheel van kleine feiten kan volstaan om de echtscheiding te bekomen op basis van feiten, waaruit de onherstelbare ontwrichting moet blijken. Het is aan de rechter om de door partijen aangereikte informatie en gegevens en bewijsstukken te beoordelen om na te gaan of er sprake is van onherstelbare ontwrichting.

Nochtans hebben heel wat politici garen willen spinnen uit deze nieuwe wet, waarmee ik alleszins niet wil zeggen dat het geen goede wet zou zijn. Immers, goed of slecht zijn begrippen dewelke weinig ter zake doen als de wet van kracht is geworden. Het hangt er immers van af aan welke kant je staat: aan de kant van de bedrogen echtgenoot of aan de kant van de bedrieger.

Hetgeen ik dus in dit artikel wens te benadrukken, is dat het begrip "fout" in paragraaf 1 van hogergenoemd artikel 229 B.W. enkel van gedaante is verwisseld. En dat overspel en grof beledigend gedrag wel degelijk via het achterpoortje terug in de wetgeving zijn opgedoken.

Maar dan als elementen om aan te tonen dat het huwelijk onherstelbaar is ontwricht. Meer nog, het is zelfs zo dat overspel door de rechter als zware fout kan gekenmerkt worden, hetgeen dan weer mogelijk zijn impact zou kunnen hebben op de duur en de hoegrootheid van het mogelijk verschuldigde onderhoudsgeld.

Ik moet er wel in één adem aan toevoegen dat niet ieder overspel door de rechter als zware fout zal worden aanzien. Het valt nog maar te bezien hoe de rechters zulks in de toekomst gaan beoordelen.
Mij lijkt de lijn tussen enerzijds het overspel als feitelijk gegeven om de echtscheiding te bekomen op basis van feiten en anderzijds het overspel als zware fout om onderhoudsgelden mee te vorderen, eerder een dunne lijn.

Het zal nog massa's inkt vergen alvorens deze schemerzone is uitgeklaard.

Slotsom: laat je dus niet misleiden.

Moraal van het verhaal: en ook liefst niet verleiden.

En nog een gouden raad: geloof dus niet alles wat er in de kranten staat of wat de media verspreiden of wat politici met zoveel bravoure verkondigen. Het zou u duur kunnen komen te staan en dit zowel letterlijk als figuurlijk!


Gerda COENEN,
Advocaat.