Nieuwsbrief 20: Moet de tegenpartij uw advocaat betalen?

(01 - 07 - 03)

In een aantal dagbladen verschenen er onlangs artikels die de indruk gaven dat de tegenpartij uw advocaat dient te betalen indien zij het door U opgestarte proces verliest.

Is dat wel zo ?

In België is het de regel, - in tegenstelling met sommige andere Europese landen - dat de advocaten-kosten niet kunnen verhaald worden op de tegenpartij wanneer men gedwongen wordt te procederen omwille van deze tegenpartij.

Er is wel een kleine correctie via het systeem van de rechtsplegingsvergoeding.
Een gedeelte van de advocatenkosten kunnen gerecupereerd worden via de rechtsplegingsvergoeding.

De rechtsplegingsvergoeding is het bedrag dat de verliezende partij moet betalen aan de andere partij.

Het bedrag is afhankelijk van de hoegrootheid van het geschil en van de rechtbank waarvoor de betwisting aanhangig gemaakt wordt.

Het bedrag varieert van 33,47 euro tot 446,21 euro.

Dit bedrag is uiteraard niet voldoende om de advocatenkosten volledig te vergoeden.

Op 16.2.2001 wees de rechtbank van Brussel de eis tot betaling van een honorarium van een advocaat af zich baserend op deze rechtsplegingsvergoeding.

De rechtbank vonniste dat de rechtsplegingsvergoeding wettelijk is vastgesteld en dat er geen andere vergoeding voor advocaten kan toegekend worden dan de wettelijk bepaalde rechtsplegingsvergoeding.

De artikels in de dagbladen waren gebaseerd op een arrest van het Hof van Cassatie van 28.2.2002 dat oordeelde dat in toepassing van artikel 1382 B.W. de vergoedingsplicht van diegene die schade veroorzaakt zich kan uitstrekken tot de kosten die de benadeelde partij diende te betalen met het oog op de vaststelling van zijn schade en de omvang er van, zijnde in het betreffende geval de kosten van een eenzijdige expertise.

Op basis van dit arrest vorderden wij in een dossier, waar wij schadevergoeding vroegen namens een benadeelde, de advocatenkosten terug van de betichte.
De rechtbank ging niet in op onze eis en bevestigde in haar vonnis van 22.11.2002 de traditionele rechtspraak dat de keuze van de burgerlijke partij, het slachtoffer, om beroep te doen op een raads-man een vrije keuze is en de kosten er van moeten beschouwd worden als kosten van verdediging die als dusdanig geen bestanddeel van de schade uitmaken.

De rechtbank stelde vast dat het Hof van Cassatie zich niet uitspreekt over de vraag of de kosten ingevolge het beroep op een advocaat eveneens mochten beschouwd worden als kosten die nood-zakelijk zijn tot vaststelling van de veroorzaakte schade en haar omvang en aldus tot de vergoe-dingsplicht in hoofde van de schadeveroorzaker behoort.

Alhoewel er de laatste weken heel wat geschreven werd, en dit zowel in de dagbladen als in de gespecialiseerde tijdschriften, over de al of niet recupereerbaarheid van advocatenkosten, en dit item zeker een gesprekstof zal zijn voor discussies tussen juristen, lijkt ons de recuperatie van advocatenkosten op dit ogenblik zeker nog geen verworven recht.

Cyriel COOMANS